Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

4 Νοεμβρίου 2026: Εξάγουμε φθηνότερα, εισάγουμε ακριβότερα. Ποιος θα πληρώσει το τίμημα;

4 Νοεμβρίου 2026: Εξάγουμε φθηνότερα, εισάγουμε ακριβότερα. Ποιος θα πληρώσει το τίμημα;

του Πέτρου Τσικούρα
 

Στις 4 Νοεμβρίου 2026, σύμφωνα με τα στοιχεία που αποτυπώνονται στα παρακάτω διαγράμματα, η Ελλάδα εξήγαγε ηλεκτρική ενέργεια προς τη Βουλγαρία σε ώρες με τιμές από περίπου 150 €/MWh, ενώ σε άλλες ώρες εισήγαγε ηλεκτρική ενέργεια από τη Βουλγαρία με τιμές που έφθαναν έως και τα 350 €/MWh!

dam1

Θα μας πουν ότι τη συγκεκριμένη μέρα ήμασταν καθαρά εξαγωγικοί και ότι οι ποσότητες των εξαγωγών, σε σχέση με τις εισαγωγές, ήταν συντριπτικά μεγαλύτερες.

Αυτό δεν έχει σημασία. Γιατί, σε κάθε περίπτωση, οι τιμές στις οποίες εξάγαμε ήταν πολύ χαμηλότερες από τις τιμές που πλήρωσε ο καταναλωτής τη συγκεκριμένη μέρα. Γιατί να τις εξάγουμε και να μην τις διαθέσουμε στους Έλληνες καταναλωτές, ώστε να μην αναγκαστούμε αργότερα να αγοράσουμε για τους Έλληνες καταναλωτές πολύ ακριβότερα; Είναι αυτό επιτυχία, ώστε να το παρουσιάζουμε ως τέτοια;

Αυτό γίνεται γιατί δεν έχουμε αποθήκευση, ενώ αυτοί έχουν.

ΕΞΑΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΕΠΙΔΙΩΞΗ.

Τη συγκεκριμένη ημέρα, οι τιμές που παραθέτουμε για τις ώρες εξαγωγών κυμαίνονται περίπου από 150 έως 250 €/MWh, ενώ για ώρες εισαγωγών φθάνουν έως τα 350 €/MWh. Στην ελληνική αγορά η χονδρεμπορική τιμή φτάνει έως 372 €/MWh.  

eikona2

Γιατί δεν μπορούμε να αποθηκεύουμε περισσότερη ενέργεια στις φθηνότερες ώρες, ώστε να περιορίζουμε την ανάγκη αγορών στις ακριβότερες;

Η απάντηση είναι οδυνηρά απλή: επειδή δεν αναπτύξαμε εγκαίρως επαρκή αποθήκευση. Οι μπαταρίες δεν καταργούν τις εισαγωγές ούτε εγγυώνται από μόνες τους χαμηλές τιμές. Μπορούν, όμως, να μεταφέρουν μέρος της διαθέσιμης ενέργειας από τις φθηνότερες στις ακριβότερες ώρες και να περιορίζουν την έκθεσή μας στις αιχμές.

Και το κόστος αυτής της καθυστέρησης δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Η ανεπαρκής αποθήκευση στερεί από το σύστημα μια ουσιαστική δυνατότητα μείωσης του κόστους, με επιπτώσεις που τελικά μπορούν να μετακυλίονται στους καταναλωτές. Το ακριβές οικονομικό όφελος απαιτεί ποσοτική μελέτη· η ανάγκη για εξηγήσεις, όμως, είναι ήδη επιτακτική.

Έχουν περάσει 12 μήνες από τότε που κατατέθηκε το ενδιαφέρον για 20.000 MWh στο ΥΠΕΝ, με παράλληλη κατάθεση εγγυητικών 450.000.000 ευρώ.

Οι Βούλγαροι, μέσα σε αυτούς τους 12 μήνες, έχουν εγκαταστήσει 20.000 MWh μπαταρίες.

Στις 31-10-2026 έληξε το πρόγραμμα «Μπαταρίες για Επιχειρήσεις». Ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί η παράταση.

Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την καθυστέρηση της αποθήκευσης; Ποιος θα εξηγήσει γιατί δεν είχαμε εγκαίρως τα εργαλεία για να αξιοποιούμε καλύτερα τη δική μας ενέργεια; 

Η πολιτική ευθύνη δεν εξαντλείται σε διαπιστώσεις και υποσχέσεις. Απαιτεί λογοδοσία. Και όταν οι υπεύθυνοι δεν μπορούν να δώσουν πειστικές απαντήσεις για τις επιλογές και τις καθυστερήσεις τους, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο: Δεν πρέπει να παραιτηθούν; Και αν δεν το πράξουν, δεν πρέπει να απομακρυνθούν;

* Ο Πέτρος Τσικούρας είναι οικονομολόγος και οργανωτικός γραμματέας της ΠΟΣΠΗΕΦ.



Πηγή: https://energypress.gr/




ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ