HFI Research
Στην αρχή της σύγκρουσης, η τιμή του αργού πετρελαίου σημείωσε άνοδο επειδή όλοι φοβούνταν την επερχόμενη έλλειψη (διακοπή της παραγωγής = πραγματική απώλεια σε βαρέλια).
Αλλά καθώς η σύγκρουση συνεχιζόταν, κατευθυνόμασταν προς ένα τείχος λόγω της στενότητας στα προϊόντα πετρελαίου. Στη συνέχεια, τον Ιούνιο, υπεγράφη το Μνημόνιο Συνεργασίας, αποδεσμεύτηκαν 150 εκατομμύρια βαρέλια από την πλωτή αποθήκευση και λύθηκε προσωρινά το ζήτημα του αργού πετρελαίου, ενώ το ζήτημα των προϊόντων παρέμεινε άλυτο.
Τα περιθώρια κέρδους διύλισης εκτοξεύτηκαν στα ύψη και μετά όλοι σκέφτηκαν: «Όχι, όχι, μάλλον έχουμε έλλειψη προϊόντων». Είναι αστείο πώς η τιμή μπορεί τόσο εύκολα να αλλάξει τη γνώμη ενός ανθρώπου.
Το spread 3-2-1 εκτοξεύτηκε και σε κάποιο σημείο το spread στο ντίζελ έφτασε να στοιχίζει ακριβότερα από το ίδιο το αργό πετρέλαιο. Τέλεια. Τα διυλιστήρια κέρδισαν πολλά χρήματα και οι άνθρωποι σκέφτηκαν: «Ναι, έχουμε αρκετό αργό πετρέλαιο, αλλά όχι αρκετά προϊόντα».
Αλλά στη συνέχεια οι επιθέσεις των δεξαμενόπλοιων κλιμακώθηκαν και οι ναύλοι των δεξαμενόπλοιων άρχισαν να ανεβαίνουν. Στη συνέχεια, η Κίνα, μετά από 3 μήνες που δεν αγόραζε αργό πετρέλαιο (το χρονικό πλαίσιο που νομίζαμε ότι θα μπορούσε να σώσει τον κόσμο), άρχισε να αγοράζει ξανά.
Οι ναύλοι των δεξαμενόπλοιων άρχισαν να εκτοξεύονται.
Γιατί; Επειδή τώρα που η Κίνα θέλει αργό πετρέλαιο και όλα αυτά τα καταραμένα δεξαμενόπλοια θέλουν να κάνουν τη σύντομη διέλευση στο Ορμούζ με 3-4 φορές την αμοιβή σε σχέση με μια διέλευση μεγάλων αποστάσεων, γιατί να μην το κάνουν;
Έτσι, ήταν δύσκολο να πειστούν τα δεξαμενόπλοια να κάνουν τις άλλες διαδρομές, κάτι που ανέβασε όλες τις τιμές.
Τώρα, τα ίδια διυλιστήρια που επωφελήθηκαν από παράλογα περιθώρια κέρδους, χάνουν χρήματα επειδή οι ναύλοι των δεξαμενόπλοιων είναι πολύ υψηλοί. Αχ, αυτά τα δύστυχα διυλιστήρια!
Τα ασιατικά και ευρωπαϊκά διυλιστήρια σκέφτονται τώρα να μειώσουν την παραγωγή επειδή έχουν ζημία, πράγμα που σημαίνει ότι η έλλειψη θα επιδεινωθεί ενόψει της χειμερινής περιόδου.
Το ντίζελ, όπου παρατηρείται μεγάλη έλλειψη, δεν έχει περιθώριο για μειώσεις παραγωγής, επομένως οι τιμές πρέπει να αυξηθούν ξανά. Αλλά όπως πιθανώς μπορείτε να καταλάβετε από αυτά που γράφω μέχρι στιγμής, τίποτα από αυτά δεν είναι βιώσιμο.
Οι πλοιοκτήτες, πιθανώς βλέποντας αυτή την επιβράδυνση της ζήτησης, θα κλειδώσουν υψηλότερους ναύλους σε άλλες περιοχές, κάτι που θα θέσει ένα όριο στους ναύλους των δεξαμενόπλοιων.
Τα διυλιστήρια στην Ασία και την Ευρώπη θα εκμεταλλευτούν αυτή τη μικρή πτώση στις τιμές των δεξαμενόπλοιων για να κλειδώσουν όσο αργό μπορούν να προμηθευτούν, γι' αυτό και πιθανότατα αρχίζετε να βλέπετε να ανεβαίνει το αργό πετρέλαιο έναντι τόσο των περιθωρίων διύλισης όσο και των ναύλων των δεξαμενόπλοιων.
Ο πυρήνας του διλήμματος ήταν εξαρχής ότι το αργό πετρέλαιο έχει υψηλότερα επίπεδα αποθήκευσης από την αποθήκευση προϊόντων. Αυτό δεν είναι πυρηνική επιστήμη, επειδή το αργό πετρέλαιο μπορεί να αποθηκευτεί για χρόνια, ενώ τα πετρελαϊκά προϊόντα έχουν ημερομηνία λήξης.
Αλλά καθώς εξαντλείται όλο το διαθέσιμο αργό πετρέλαιο στις αποθήκες, θα αποκομίσει την οποιαδήποτε μεταβολή αξίας από τα άλλα τμήματα της αγοράς. Σε αυτήν την περίπτωση, οι ναύλοι έχουν διαβρώσει μέχρι τώρα τη θεωρητική αξία του αργού πετρελαίου, επομένως αυτό το φαινόμενο θα συνεχιστεί τους επόμενους μήνες.
Συγκεκριμένα, καθώς πλησιάζουμε στο λειτουργικό ελάχιστο της αποθήκευσης, το αργό πετρέλαιο θα αυξηθεί δυσανάλογα σε σύγκριση με όλα τα υπόλοιπα. Το αργό πετρέλαιο ήταν πάντα το θεμελιώδες ζήτημα σε αυτή τη σύγκρουση.
(HFI Research)
Πηγή: https://energypress.gr/