Ο Ελληνοαμερικανός πρώην σύμβουλος του προέδρου Τραμπ μιλάει στη «δημοκρατία» για τις εξελίξεις στη Μ. Ανατολή, στην Ουκρανία, αλλά και για τους δικούς του πολιτικούς στόχους

O Τζορτζ Παπαδόπουλος, Ελληνοαμερικάνος δεύτερης γενιάς με καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη, απασχόλησε αρκετά την επικαιρότητα, όταν από σύμβουλος για θέματα εξωτερικής πολιτικής του προέδρου Τραμπ στην προεκλογική εκστρατεία του 2016 βρέθηκε να αντιμετωπίζει κατηγορίες από το FBI για «παράθεση ψευδών στοιχείων σχετικά με τις επαφές του με Ρώσο πράκτορα».

Στα τριάντα μόλις χρόνια του ο Παπαδόπουλος βρέθηκε στη δίνη της καλλιεργούμενης από το Δημοκρατικό Κόμμα και το περιβάλλον των Κλίντον συνωμοσιολογίας περί ρωσικής ανάμειξης στις εκλογές του 2016, με αφορμή μια μάλλον αθώα συζήτηση με Αυστραλό διπλωμάτη, στην οποία πιθανολογούσε ότι υπήρχαν στην κατοχή των Ρώσων στοιχεία ηλεκτρονικής αλληλογραφίας που «έκαιγαν» τη Χίλαρι Κλίντον. Αναγκάστηκε να περάσει 12 μέρες σε ομοσπονδιακές φυλακές των ΗΠΑ, αλλά το κατηγορητήριο ήταν τόσο ασθενές, που η ποινή του μετατράπηκε σε απλή «επιτήρηση» και κοινωνική εργασία για έναν χρόνο, μέχρι που το 2020 απαλλάχτηκε οριστικά με απονομή χάριτος από τον σημερινό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. 

Στη διάρκεια της περιπέτειάς του έγραψε και το βιβλίο «Στόχος του βαθέος κράτους: Πώς βρέθηκα στο στόχαστρο της συνωμοσίας για την ανατροπή του προέδρου Τραμπ», ενώ σε όλη τη διάρκεια της δημόσιας παρουσίας του δεν παρέλειπε να στηρίζει τις ελληνικές θέσεις έναντι της Τουρκίας.

Σήμερα ο κ. Παπαδόπουλος παραμένει κοντά στον Αμερικανό πρόεδρο χωρίς μέχρι τώρα ενεργό πολιτικό ρόλο, αλλά διαπρέπει ως πολιτικός σχολιαστής στη συντηρητική ειδησεογραφική πλατφόρμα Newsmax, ενώ διατηρεί και το προσωπικό του κανάλι στο YouTube. Πολλά ακούγονται για την πρόθεσή του να διεκδικήσει μία θέση στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων, αλλά ο ίδιος στην εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που έδωσε στη «δημοκρατία» αποφεύγει να ανοίξει τα χαρτιά του, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η πολιτική εξακολουθεί να είναι το μεγάλο του πάθος… 

Επισκέπτεσθε την Ελλάδα έπειτα από μακρύ διάστημα, αν δεν κάνω λάθος, προσκεκλημένος του ελληνικού παραρτήματος της οργάνωσης Republicans Overseas.

Πράγματι, σκοπός της επίσκεψής μου είναι η ανάληψη της θέσης του αναπληρωτή προέδρου στην οργάνωση που αναφέρατε, που άλλωστε είναι και ο μοναδικός επίσημος φορέας εκπροσώπησης των Ελληνοαμερικανών ρεπουμπλικάνων, είτε κατοικούν στον ελλαδικό χώρο είτε στις ΗΠΑ. Μαζί με τον πρόεδρο Τζόναθαν Κωνσταντίνου θα έχουμε επαφές σε Κύπρο και Ελλάδα με σκοπό την προώθηση των εθνικών μας θεμάτων και θα ολοκληρώσουμε την περιοδεία με προσκύνημα στο Άγιον Όρος, αφού πρώτα επισκεφθούμε τα Ιωάννινα και τη Θεσσαλονίκη.

Θα ήθελα καταρχήν να ρωτήσω τη γνώμη σας για την επιχείρηση «Epic Wrath» στο Ιράν, που δεν φαίνεται να εξελίσσεται σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό μιας «ταχείας επιχείρησης άμεσου αποτελέσματος». Τι νομίζετε ότι έφταιξε και τείνει να προκαλέσει συνθήκες παρατεταμένης εμπλοκής; Υποτιμήθηκαν η αμυντική ικανότητα των Ιρανών και οι αντοχές του καθεστώτος; 

Μην παραγνωρίζετε το γεγονός ότι το ιρανικό καθεστώς έχει προετοιμαστεί γι’ αυτή τη σύγκρουση εδώ και δεκαετίες. Είναι ένα εδραιωμένο σύστημα εξουσίας που διαχρονικά χρηματοδοτεί και εξοπλίζει τρομοκρατικές ομάδες, αλλά ένα Ιράν με πυρηνικές δυνατότητες δεν επρόκειτο ποτέ να επιτραπεί. Η ηγεσία του καθεστώτος ήδη εξολοθρεύτηκε και οι δυνατότητές του έχουν μειωθεί. Ασφαλώς όμως η περίπλοκη κατάσταση στα Στενά του Ορμούζ έχει κάνει άλλους κόμβους διακίνησης ενεργειακών πόρων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων από την Ελλάδα, την Κύπρο και τις ΗΠΑ, πιο ελκυστικούς για το διεθνές εμπόριο.

Ποιος θα μπορούσε να είναι ο ρόλος της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή; Πιστεύετε ότι η συμμαχία με το Ισραήλ είναι το ισχυρό χαρτί της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, παρά την κριτική που ακούγεται για την προβληματική διεθνή εικόνα που έχει πλέον η συγκεκριμένη χώρα; Και νομίζετε ότι αυτή η συμμαχία θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αξιόπιστο αποτρεπτικό άξονα, συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου, έναντι της τουρκικής απειλής;

Όταν εργαζόμουν ως ερευνητικός συνεργάτης στο Ινστιτούτο Hudson, στο διάστημα μεταξύ 2011-2015, οργάνωσα την πρώτη τριμερή διάσκεψη με ανώτερους αξιωματούχους από την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ. Κατάλαβα γρήγορα ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να είναι μία από τις χώρες που θα μπορούσαν και θα όφειλαν να αντισταθούν στην Τουρκία, αλλά σχεδόν εξίσου σημαντική είναι και η Αίγυπτος. Το συνειδητοποίησα πλήρως αφού κανόνισα τη συνάντηση του προέδρου Τραμπ με τον πρόεδρο Σίσι τον Σεπτέμβριο του 2016, ενώ ακόμη ήταν υποψήφιος. Η Τουρκία απειλεί την περιοχή εδώ και χρόνια και ενώ το Ισραήλ είναι σημαντικό για την Ελλάδα και την Κύπρο το ίδιο ισχύει και για την Αίγυπτο.

Αν ο πρόεδρος Τραμπ είχε εκλεγεί το 2020,  δεν θα είχε γίνει ποτέ ο πόλεμος στην Ουκρανία

Πηγαίνοντας βορειότερα για να δούμε τις εξελίξεις στην Ουκρανία, θα ήθελα καταρχήν να σας ρωτήσω αν συμμερίζεστε όλη αυτή την ευρωπαϊκή νεύρωση περί ρωσικής απειλής, που τείνει πλέον να λάβει διαστάσεις πολεμικής παράκρουσης. Και πιθανότατα θα είχε εξελιχθεί σε πολεμική εμπλοκή, αν δεν μεσολαβούσε η ανάδειξη του προέδρου Τραμπ στην εξουσία, που έβαλε φρένο στη μετωπική ρήξη με τη Μόσχα. Θεωρείτε ότι η σημερινή Ρωσία έχει λόγο ή πρόθεση να επεκταθεί στρατιωτικά σε έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Γιατί αυτό είναι το αφήγημα που κυκλοφορεί… 

Αν ο πρόεδρος Τραμπ είχε εκλεγεί το 2020, δεν θα είχε γίνει ποτέ πόλεμος με την Ουκρανία. Η Ρωσία είναι μια σημαντική ευρωπαϊκή δύναμη που αναπόφευκτα θα επανενταχθεί στην παγκόσμια οικονομία και ενδεχομένως έμμεσα στην αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ευρώπης, καθώς η Κίνα αναδύεται ως στρατηγική απειλή. Είναι επίσης μια ορθόδοξη χώρα. Η Ελλάδα, ως χώρα με στρατηγική αξία για το ΝΑΤΟ, αλλά ευρωπαϊκή και ορθόδοξη παράλληλα, δεν θα πρέπει να μπει σε σχέση ανταγωνισμού με τη Ρωσία, αλλά αντίθετα να μεσολαβήσει για να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο με τη Μόσχα, καθώς ο πόλεμος με την Ουκρανία θα τελειώσει σύντομα. Η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε αυτό το κενό και εκείνο έβλαψε την επιρροή της Ελλάδας. Υπάρχει όμως ακόμα χρόνος για αλλαγή πορείας. Η Ελλάδα μπορεί να είναι φίλη των ΗΠΑ, των Αράβων, των Ισραηλινών, των Ρώσων και των Ουκρανών ταυτόχρονα. Αυτό είναι ένα μοναδικό διπλωματικό πλεονέκτημα, που οι περισσότερες χώρες δεν διαθέτουν.

Επιτρέψτε μου να επιμείνω λίγο σε αυτό, γιατί έχετε κι εσείς ταλαιπωρηθεί προσωπικά από θεωρίες συνωμοσίας, με υποτιθέμενο πρωταγωνιστή τη Ρωσία του Πούτιν. Κατά τη γνώμη σας ποιος κρύβεται πίσω από αυτήν την «εχθροπάθεια» απέναντι στη Ρωσία; Είναι κάποιες δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης από αυτές που έχουν παρεισφρήσει στις Βρυξέλλες και στο Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ; Και γιατί στοχοποιούν τη Ρωσία; Μήπως επειδή εκφράζει προσήλωση σε παραδοσιακές αξίες όπως η Ορθοδοξία; 

Υπήρξα στόχος μιας υβριδικής επιχείρησης συκοφάντησης, όπως ακριβώς και ο πρόεδρος Τραμπ. Αντεπιτεθήκαμε και τώρα υπάρχει ενεργή ποινική έρευνα για τον πρόεδρο Ομπάμα και τους διευθυντές της CIA και του FBI που ενορχήστρωσαν την επιχείρηση εναντίον μας. Αξιωματούχοι του FBI έχουν ήδη συλληφθεί. Όταν εργαζόμουν για τον Τραμπ, ως ένας από τους αρχικούς συμβούλους εξωτερικής πολιτικής, υποστήριξα μια συνάντηση μεταξύ Τραμπ και Πούτιν, επειδή μια σταθερή σχέση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας είναι σημαντική για τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, την ασφάλεια, για την ήττα του ριζοσπαστικού Ισλάμ και την αντιστάθμιση έναντι της Κίνας. Στοιχεία εντός της κυβέρνησης των ΗΠΑ και ξένων κυβερνήσεων συνεργάστηκαν με τον Ομπάμα για να υπονομεύσουν την εκστρατεία μας, επειδή η διαρκής σύγκρουση με τη Ρωσία ήταν πάντα η πρόθεσή τους. Η ανησυχητική προσπάθεια όχι μόνο να πολεμήσουν τη Ρωσία στο στρατιωτικό πεδίο, αλλά και να διχάσουν την Ορθόδοξη Εκκλησία δεν είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας ή του Πατριαρχείου, αλλά προς το συμφέρον εκείνων που θέλουν να διχάσουν την Ορθοδοξία και να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα ως προμετωπίδα πολέμου αντί για ασπίδα ειρήνης.

«Οι Βρυξέλλες επιβάλλουν λογοκρισία στα κράτη»

Μέσα στο ίδιο πνεύμα συζήτησης θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σας για τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας, που εξελίσσεται χωρίς την παραμικρή αντίδραση, παρά το βαρύ «ιστορικό μητρώο» της συγκεκριμένης χώρας. Μπορεί η Γερμανία μαζί με άλλες ευρωπαϊκές χώρες να υποκαταστήσει την αμυντική ομπρέλα που για δεκαετίες προσέφεραν οι ΗΠΑ; 

Η Ευρώπη πρέπει να επενδύσει περισσότερο στις αμυντικές της δυνατότητες, διότι τελικά η ευρωπαϊκή άμυνα θα πρέπει να είναι ευρωπαϊκή υπόθεση. Μια πρωτοβουλία, δηλαδή, υπό ευρωπαϊκή ηγεσία. Η Ελλάδα αποτελεί ένα πολύ καλό παράδειγμα αμυντικής θωράκισης και κατανοεί ότι η κυριαρχία της θα προστατευτεί τελικά από τον Ελληνικό Στρατό.

Τελικά όμως από ποιον κινδυνεύει η Ευρώπη σήμερα, κύριε Παπαδόπουλε; Η Ρωσία ή μήπως η ανεξέλεγκτη ροή μουσουλμάνων εποίκων, που έχει ήδη αλλοιώσει την πληθυσμιακή σύσταση μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων και σε συνδυασμό με τους χαμηλούς δημογραφικούς δείκτες, απειλεί με συρρίκνωση τον γηγενή πληθυσμό; 

Η Ευρώπη πράγματι απειλείται από πολιτικές ανοιχτών συνόρων που έχουν οδηγήσει σε μετανάστευση από τον Τρίτο Κόσμο. Απειλείται, επίσης, από μια ιδιότυπη λογοκρισία και πολιτικές που μεθοδεύουν οι Βρυξέλλες και οι οποίες επιχειρούν να σφετεριστούν την εθνική κυριαρχία, με στόχο να κάνουν όλες τις ευρωπαϊκές χώρες να μοιράζονται τις ίδιες αξίες. Η Ελλάδα και η Γερμανία όμως δεν είναι η ίδια χώρα και δεν θα έπρεπε οι Βρυξέλλες να υπαγορεύουν τους προϋπολογισμούς ή ακόμα και τους νόμους τους.

«Οι σχέσεις ΗΠΑ – Ελλάδας βρίσκονται στο καλύτερο επίπεδο της Ιστορίας»

Πρόσφατα ο Γάλλος πρωθυπουργός, που επισκέφθηκε τη χώρα μας, δήλωσε ότι ο πρόεδρος Τραμπ, όπως και ο Πούτιν ή ο Σι Τζινπίνγκ, είναι εχθρός της Ευρώπης! Κι από την άλλη πλευρά ο Έλληνας πρωθυπουργός άκουγε σχεδόν ατάραχος, επικροτώντας στην πράξη αυτή τη θεωρία περί γρήγορου «απογαλακτισμού» της Ευρώπης από την αμερικανική κηδεμονία. Αλήθεια, πώς βλέπετε να εξελίσσεται η σχέση Μητσοτάκη – Τραμπ; 

Νομίζω ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρχικά επένδυσε υπερβολικά στις σχέσεις με την Αριστερά στην Αμερική και αυτό έβλαψε αρχικά τις σχέσεις της με τον Τραμπ. Αυτό το λάθος έχει διορθωθεί και οι σχέσεις ΗΠΑ – Ελλάδας βρίσκονται τώρα στο καλύτερο επίπεδο της πρόσφατης Ιστορίας. Η Ελλάδα θα πρέπει να καταλάβει ότι το Δημοκρατικό Κόμμα βρίσκεται σε κατάσταση κατάρρευσης και οι σχέσεις με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα είναι κρίσιμες για τη μελλοντική ισορροπία μεταξύ των δύο χωρών.

Θεωρείτε ότι θα μπορούσε να συνεισφέρει στην περαιτέρω σύσφιγξη των σχέσεων η νέα πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα με την πληθωρική της προσωπικότητα;

Νομίζω ότι η πρέσβης Γκίλφοϊλ κάνει εξαιρετική δουλειά και τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους. Οι σχέσεις ΗΠΑ – Ελλάδας, όπως σας είπα, βρίσκονται σε ιστορικό υψηλό.

Ας δούμε λίγο και τα Ελληνοτουρκικά. Πιστεύετε ότι η μέχρι τώρα στάση «κατευνασμού» που υιοθετεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με κορυφαίο παράδειγμα τη λεγόμενη «Διακήρυξη των Αθηνών», αποδίδει καρπούς; Ή μήπως η Ελλάδα διολισθαίνει σε μία σιωπηρή εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, αποδεχόμενη τουρκικό ρόλο επιδιαιτητή στο Αιγαίο, όπως απέδειξε και το επεισόδιο με το ηλεκτρικό καλώδιο στην Κάσο; 

Δυστυχώς οι Τούρκοι θεωρούν οποιαδήποτε κατευναστική ενέργεια ως αδυναμία. Ο ορυκτός πλούτος και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας δεν πρέπει ποτέ να τίθενται υπό διαπραγμάτευση και, εάν χρειαστεί, ο Στρατός, μαζί με τους συμμάχους, θα πρέπει να επέμβει κατά της τουρκικής απειλής. 

Η ανάδειξη του άλλοτε επικηρυγμένου από αμερικανικές υπηρεσίες Αμπού Τζολάνι στη συριακή πολιτική σκηνή συνέπεσε με άγριους διωγμούς θρησκευτικών μειονοτήτων και εθνικών ομάδων. Νομίζετε ότι η τοποθέτηση του συγκεκριμένου προσώπου, δηλωμένου τζιχαντιστή στο αξίωμα του προέδρου της Συρίας ήταν μία συνετή πράξη εκ μέρους της Δύσης και ειδικότερα των ΗΠΑ; 

Η Δύση φαίνεται να τον ελέγχει εδώ και αρκετό καιρό. Είναι προς το συμφέρον της Ευρώπης να αποκτήσει επιρροή στη Συρία προτού η Τουρκία τη μετατρέψει ολοκληρωτικά σε δική της αποικία.

Και μια προσωπική ερώτηση. Αρχίσατε ως στενός συνεργάτης του Ντόναλντ Τραμπ, μεσολάβησαν οι ανυπόστατες κατηγορίες εις βάρος του προσώπου σας και τελικά η σκευωρία κατέρρευσε. Σήμερα έχετε το δικό σας πολύ δημοφιλές κανάλι στο YouTube και εργάζεστε ως σχολιαστής πολιτικής επικαιρότητας. Θα ξαναβλέπατε την επιστροφή σας σε πολιτικό ρόλο, στις ΗΠΑ ή την Ελλάδα; 

Έχω δραστηριοποιηθεί ενεργά στην πολιτική με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα τα τελευταία 15 χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας μου ως ανώτερος σύμβουλος σε δύο προεδρικές εκστρατείες και τώρα ως εθνικός συνεργάτης στο αμερικανικό κανάλι Newsmax. Η πολιτική είναι το πραγματικό μου πάθος και η ενίσχυση των σχέσεων ΗΠΑ – Ελλάδας αποτελεί προτεραιότητα. Ενώ είμαι ευχαριστημένος με τον τρέχοντα ρόλο μου, είμαι ακόμα σχετικά νέος και, αν παρουσιαστεί η κατάλληλη στιγμή, θα εξετάσω όλες τις επιλογές. Μείνετε συντονισμένοι…

Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»

Πηγή: https://www.antinews.gr/