Συμφωνίες. Γράφει η Εύη Γκάλαβου.

Συμφωνίες. Γράφει η Εύη Γκάλαβου.

Ο Γιάννης έχει ένα πολύτιμο κουτί φυλαγμένο σε θυρίδα, τραπεζική βεβαίως. Μιλάει τα τελευταία χρόνια γι’ αυτό το κουτί με μεγάλη περηφάνια, είναι βλέπετε οικογενειακό κειμήλιο.


Δεν έχει ανοίξει το κουτί ποτέ στη ζωή του να δει τι πραγματικά περιέχει ετούτο το μυστήριο αντικείμενο που αλλάζει χέρια από γενιά σε γενιά.


Έφτασε κάποτε στα αφτιά του πως το κουτί είναι σκέτη μπλόφα, δηλαδή απάτη, ζερό που λένε και οι Άγγλοι, νάδα που λένε και οι Ισπανοί, κοινώς τίποτε! Μηδέν από μηδέν, μηδέν που λένε εδώ στη γειτονιά μου.


Θορυβήθηκε τότε ο Γιάννης για το κενό αντικείμενο που περνάει από γονείς σε παιδιά χρόνια τώρα. Ο Γιάννης έχει παιδιά και αμέσως σκέφτηκε ότι θα έπρεπε να τα απαλλάξει από το βάρος του κενού κουτιού.


Θυμήθηκε μια παλιά ιστορία όταν ήταν πιο μικρός πως ο Βασίλης από την απέναντι γειτονιά κρυφοκοίταζε το κουτί με ζήλο. Οπότε και άρχισε να σκέφτεται την περίπτωση να δώσει το κουτί στον Βασίλη, αλλά να διαφυλάξει καλά το μυστικό πως είναι χωρίς περιεχόμενο.


Κανόνισαν με τον Βασίλη και βρέθηκαν κρυφά, υπέγραψαν ένα σωρό χαρτιά, δώσανε τα χέρια, δώσανε τα νύχια, δώσανε γραβάτες, δώσανε υποσχέσεις καλής γειτνίασης, οτιδήποτε τέλος πάντων είχε ο καθένας στην τσέπη του το έδωσε.


Και επειδή το κουτί ήταν σημαντικό για τον Γιάννη, μέχρι πρότινος, αποφάσισε πως θα έπρεπε να το παραδώσει μετά βαθύτατου σεβασμού και αναλογούντος γιορτής. Διοργανώνει, λοιπόν, ένα πανηγύρι και καλεί όλη τη γειτονιά.


Αμήχανη η γειτονιά δεν ήξερε τι θα έπρεπε να κάνει, να γιορτάσει το γεγονός ή να αντισταθεί στην πράξη του Γιάννη γνωρίζοντας με πόσο κόπο κάθε προηγούμενη γενιά διαφύλαττε το πολύτιμο κουτί.

Θεματοφύλακες του κουτιού η γειτονιά στην απρόσμενα αλλοπρόσαλλη αλλαγή στάσης του Γιάννη προτάσσει τα στήθη και έρχονται αντιμέτωποι.


Διαμαρτυρίες εκφράζονται όμως και στην απέναντι γειτονιά του Βασίλη, καθώς διέρρευσε η υποψία πως το κουτί ίσως να είναι κενό.


Αντιμέτωποι Γιάννης και Βασίλης ζητούν βοήθεια από μακρινές γειτονιές, οι οποίες δηλώνουν την υποστήριξή τους καθώς έχουν την πεποίθηση πως το κουτί δεν είναι κενό, οπότε θα μπορούν να έχουν και αυτοί ένα μερίδιο, κάποτε, ποτέ δεν ξέρεις…


Οπότε και αρχίζει ένας κοινός αγώνας από τη μεριά του Βασίλη και του Γιάννη να πλησιάζουν μεμονωμένα άτομα και γιατί όχι να τα εξαγοράσουν με σκοπό να μεγαλώσουν το κοινό τους.


Για να μη σας κουράζω άλλο με την πανάρχαια ετούτη ιστορία θα σας πω το τέλος της…


Το αντικείμενο παραδόθηκε στα χέρια του Βασίλη, ανοίχτηκε μπροστά σε όλους τους παρευρισκόμενους και τότε διαπιστώθηκε πως το κουτί σαφώς και δεν ήταν άδειο.


Λέγεται πως κάθε βράδυ, στα ανοιχτά του Θερμαϊκού, ακούγεται ένας γυναικείος σπαραγμός, οδυρμός σαν αυτόν που ακούγονταν μερικούς αιώνες πριν όταν εκείνη έψαχνε τον αδερφό της.


ΥΓ. Το παρόν αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Σας χαιρετώ.






Πρόσφατα στην ίδια κατηγορία