Δευτέρα 19 Αυγούστου 2019

Εγώ πότε θα γίνω κ. Δημαρχέσα; Γράφει η Εύη Γκάλαβου

Εγώ πότε θα γίνω κ. Δημαρχέσα; Γράφει η Εύη Γκάλαβου

2019 μία χρονιά…


Θυμάστε τα παλιά τα χρόνια που ψηφίζαμε με κάτι μικρά μπεζ βιβλιαράκια; Βέβαια δεν τα χάρηκα πολύ, αργότερα μας το άλλαξαν και έπρεπε να έχουμε μαζί μας μόνο την ταυτότητα.


Ήταν τόσο χαριτωμένα εκείνα τα μικροσκοπικά ολιγόφυλλα μπεζ βιβλιαράκια, σαν μικρά σημειωματάρια, γεμάτα σφραγιδούλες, με μικροσκοπική φωτογραφία, αν θυμάμαι ασπρόμαυρη;


Τι θυμήθηκα τώρα! Στολιζόμασταν από νωρίς, βάζαμε τα καλά μας, εκλογές γαρ, περηφάνια στο στήθος, χαμόγελο στο πρόσωπο και στην κάλπη…


Αχ, τι χρόνια! Οι γιαγιάδες «έπαιρναν» γραμμή από τους παππούδες τι θα ρίξουν στην κάλπη και όταν δεν υπήρχε εμπιστοσύνη μέσα στο ζευγάρι έχωναν στην τσέπη ψηφοδέλτιο με σταυρό έτοιμο, σιδερωμένο, καθαρό, περιποιημένα και εξηγημένα πράγματα!


Κι αν κανένας παππούς ήταν αγύριστο κεφάλι, έχωνε η γιαγιά στην τσέπη του παππού έτοιμο φακελάκι και σαλιωμένο ερμητικά κλειστό, διότι η στιγμή της …εκείνη τέλος πάντων η στιγμή είναι ιερή, μυστική και καθαρά προσωπική.


Φασαρίες έξω από τα εκλογικά κέντρα, χαλασμός, φωνές τελευταίας στιγμής προσπάθεια μεταστροφής των βαθιά πεπεισμένων ή έστω των αναποφάσιστων.


Μετά, στο άκουσμα των πρώτων αποτελεσμάτων, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί ακόμα η πανελλήνια καταμέτρηση, άκουγες «α, ναι! Εγώ αυτόν ψήφισα!» και όταν άλλαζε το όνομα… μμμ τάσσονταν βέβαια με τον επόμενο πρώτο…. Ω, σταθερότης,!


Το 2019 θα έχουμε εθνικές εκλογές, δημοτικές εκλογές, περιφερειακές εκλογές, ευρωεκλογές, δεν μπορεί θα έχω ξεχάσει και κάτι άλλο...Ίσως να κάνω και λάθος.


Θα μπορούσε άραγε η γοητεία να παίξει ρόλο στην εκλογή ενός ατόμου; Αναρωτηθήκαμε σε μια συζήτηση με φίλο, «θα μπορούσα δηλ εγώ να βγω δημαρχέσα;» «αν είχες ένα γοητευτικό πρόγραμμα, ίσως»


Αναρωτιέμαι το πλήθος κόσμου που συρρέει τακτικά, όμορφα, πολιτισμένα πλέον στα εκλογικά κέντρα, όταν κρατάει στα χέρια του το όποιο ψηφοδέλτιο στο ένα χέρι και τον μικρό άσπρο με μπλε γραμμούλες φάκελο στο άλλο χέρι, έχει αποφασίσει νωρίτερα με βάση το πρόγραμμα του κόμματος, του βουλευτή, περιφερειάρχη, δημάρχου ή καθαρά προσωποκεντρικά τύπου «αυτός μ’ αρέσει»;


Δεν υπονοώ πως δεν υπάρχει διαμορφωμένη πολιτική συνείδηση, όμως δεν μπορούμε να αρνηθούμε πως υπάρχουν και αυτοί που περιγράφω παραπάνω.


Έχω ξεφύγει όμως απ΄ το θέμα μου και αυτό είναι το πότε εγώ θα γίνω Δημαρχέσα ή έστω Πρωθυπουργέσα γιατί όχι και Πλανηταρχέσα.


Δεν έχω εγώ πλάνο και πρόγραμμα για το δήμο μου, για τη χώρα μου και για τον πλανήτη μου;

-Υγεία (σας το εύχομαι ολόψυχα)
- Ασφάλεια (σας το εύχομαι ολόψυχα)
- Παγκόσμια ειρήνη (σας το εύχομαι ολόψυχα)


Ορίστε το πρόγραμμά μου! Ολοκληρωμένο, απλό, σφαιρικό, κατανοητό, λιτό, όμορφα διαμορφωμένο έχει τις παυλίτσες του, τις παρενθεσούλες του, τα ψιλά του δηλ γράμματα.


Όχι, πείτε μου, ποιος άλλος τόσο ξεκάθαρα σας παρουσίασε τόσο καθαρά κι έντιμα ένα πρόγραμμα! Ακόμα και υποψηφιότητα σε σύλλογο γονέων και κηδεμόνων να θέσεις, να θέλεις να γίνεις πρόεδρος σ’ έναν σύλλογο, σε μία ένωση ή σε κάτι άλλο τέλος πάντων ένα πρόγραμμα το χρειάζεσαι, τι όχι;


Βέβαια, σκέφτομαι και το άλλο… θα μπορούσα να γίνω όλα τα παραπάνω, τους τίτλους αξιώματος δηλ να τους κορνιζώσω έχοντας δίπλα μου έναν δήμαρχο, πρωθυπουργό, πλανητάρχη για σύζυγο και να τελειώνει η υπόθεση ούτε προγράμματα να σκοτιστώ να ετοιμάσω, άσε που θα πρέπει να τα υλοποιήσω, έστω να προσπαθήσω κάτι ή έστω σε ελάχιστο βαθμό να δώσω κάτι να έχουν και οι κακόμοιρες επόμενες γενιές.

(σημείωση συγγραφέα: δεν έχω πρόθεση να γίνω τίποτα από τα παραπάνω)


Σας χαιρετώ!