Δευτέρα 8 Αυγούστου 2022

ΔΙΔΑΓΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ «ΟΙΚΟ» ΤΟΥ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΥ

ΔΙΔΑΓΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ «ΟΙΚΟ» ΤΟΥ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΥ

ΠΡΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ

 

ΔΙΔΑΓΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ «ΟΙΚΟ» ΤΟΥ ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΥ

 

ΘΕΜΑ: «Η στάση της Εκκλησίας για την δωρεά οργάνων»

 

«Αὐτὸς μόνος ὑπάρχεις ἀθάνατος, ὁ ποιήσας καὶ πλάσας τὸν ἄνθρωπον· οἱ βροτοὶ οὖν ἐκ γῆς διεπλάσθημεν, καὶ εἰς γῆν τὴν αὐτὴν πορευόμεθα, καθὼς ἐκέλευσας ὁ πλάσας με καὶ εἰπών μοι· Ὅτι γῆ εἶ, καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ, ὅπου πάντες βροτοὶ πορευσόμεθα, ἐπιτάφιον θρῆνον ποιοῦντες ᾠδὴν τό, Ἀλληλούϊα.» (ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟΝ ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ, «Οἶκος» )

 

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Αν και είναι γνωστό τοις πάσι, ότι η ιστορία της πτώσης των πρωτοπλάστων έχει σχέση με το δέντρο της γνώσεως του καλού και του πονηρού, εντούτοις πολλοί από τους ορθοδόξους Χριστιανούς, υψηλόβαθμοι κληρικοί αλλά και λαϊκοί, καθώς περιεργάζονται το θέμα της «Δωρεάς οργάνων» βλέπουν μόνο «καλά» και τίποτε το «πονηρό». Για μία ακόμη φορά δικαιώνεται η Γραφή που λέγει ότι οι υιοί των ανθρώπων είναι πιο ξύπνιοι (σε ορισμένες περιπτώσεις) από τους υιούς του Θεού και ως απόδειξη καταθέτουμε δύο σχετικές δηλώσεις. Μία ενός πρώην υπουργού Εξωτερικών και μία ενός Επισκόπου εν ενεργεία. Σε σχετική δημόσια δήλωση ο πρώην υπουργού Εξωτερικών είπε: «Δεν συμφωνώ ότι δεν κάναμε τίποτα… Και 93 υποθέσεις που έστειλα στον εισαγγελέα για παραβίαση του ποινικού κανόνα και μερικούς διπλωμάτες που έφτασαν στη φυλακή επειδή έδιναν βίζες σε ασυνόδευτα παιδιά; Ξέρετε τι σημαίνει βίζες σε ασυνόδευτα παιδιά; Σημαίνει εμπόριο οργάνων. Και μόνο αυτό ότι έσωσα μερικές ψυχές θα κοιμηθώ ήσυχα όταν τελειώσει η ζωή μου» [1]. Ιδού  και ο λόγος του ιεράρχη της Εκκλησίας της Ελλάδος που διαφημίζει άμεσα τις μεταμοσχεύσεις οργάνων και έμμεσα την ευθανασία:  «Εγώ θα ‘θελα πάρα πολύ αντί να  με κατεβάζουν ακέραιο στον τάφο, που θα έχει ήδη αρχίσει η αποσύνθεση, να μπορούσα να έδινα όργανα, να ζήσουν κι άλλοι άνθρωποι πριν φύγω από τους «τροχούς», ακριβώς την τελευταία στιγμή…»; [2].

Πριν αναφερθούμε στη μεγάλη πτώση της διοικούσας Εκκλησίας εν σχέσει με τη εν Συνόδω στάση της έναντι της δωρεάς οργάνων, να προσθέσουμε κι αυτά τα λόγια. Η ιστορία της πτώσης των πρωτοπλάστων έχει σχέση με την «πρώτη εντολή» του Θεού προς τον Αδάμ. «Έδωσε δε εντολήν Κύριος ο Θεός στον Αδάμ λέγων· “από όλα τα καρποφόρα δένδρα που υπάρχουν στον παράδεισον, σας δίδω το δικαίωμα να τρώγετε. Από το δένδρον όμως της γνώσεως του καλού και κακού δεν πρέπει ποτέ να φάγετε από αυτό. Κατά δε την ημέραν κατά την οποίαν θα φάγετε από τον καρπόν του, θα χάσετε το δικαίωμα της αθανασίας, θα αποθάνετε σωματικώς και θα χωρισθήτε από εμέ, που σας έδωσα την ζωήν”.» (Γεν. 2,16-17 ). 

Μία εντολή λοιπόν παρέβη ο Αδάμ και έχασε το δικαίωμα της αθανασίας, εξορίσθηκε από τον παράδεισο και εν τέλει πέθανε σωματικώς. Και πέθανε, όπως εξηγεί ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, γιατί δέχθηκε τη συμβουλή του Διαβόλου ή καλύτερα τον ίδιο τον Διάβολο για σύμβουλό του.  «Ο άνθρωπος – λέγει ο π. Αθανάσιος -  είναι κατασκευασμένος να μην αρρωσταίνει ποτέ, και βεβαίως και να μην πεθαίνει! Πέθανε γιατί εδέχθη ακριβώς τον Διάβολο» [3].  

 

«Ἦταν κάποτε ἐποχή», σημειώνει ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης, «ποὺ ὁ θάνατος δὲν ὑπῆρχε. Περίεργο πρᾶγμα, δὲν ὑπῆρχε θάνατος; Ναί, δὲν ὑπῆρχε. Ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν ἄνθρωπο ἀθάνατο. Ἀλλὰ ὑπὸ ἕνα ὅρο· νὰ ὑπακούῃ στὶς ἐντολές του. Τὸν προειδοποίησε μέσα στὸν κῆπο τοῦ παραδείσου, ὅτι ἂν παραβῇ τὴν ἐντολή του θὰ πεθάνῃ· «θανάτῳ ἀποθανεῖσθε» (Γέν. 2,17). Δυστυχῶς οἱ πρωτόπλαστοι δὲν ὑπήκουσαν στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Παρέβησαν τὴν ἐντολή του, ἁμάρτησαν, κι ἀπὸ τότε ὁ θάνατος μπῆκε στὴν ἀνθρωπότητα. Ἀθάνατος πρῶτα ὁ Ἀδάμ, θνητὸς κατόπιν. Θνητὸς ὁ Ἀδάμ, θνητὴ ἡ Εὔα, θνητοὶ ὅλοι ἐμεῖς, ἄντρες  –  γυναῖκες, ποὺ καταγόμεθα ἀπὸ ἐκείνους. Κανένα ἄλλο πρᾶγμα δὲν εἶνε τόσο βέβαιο ὅσο ὁ θάνατος…» [4].

Αδελφοί, πώς τώρα εμείς που θέλουμε να μείνουμε πιστοί, πως γίνεται να καταπατούμε μία άλλη εντολή του Θεού, τη σχετική με την ολόσωμη ταφή των κεκοιμημένων μας, δηλαδή  «γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ» (Γεν. γ',19);  Η παραβίαση έστω και μίας εντολής ενώνει ή χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό; Όποιος μας συμβουλεύει να μην υπολογίζουμε τις εντολές του Θεού είναι άνθρωπος του Θεού ή διάβολος; Ποιμένας ή λυκοποιμένας;

«Η στάση της Εκκλησίας για την δωρεά οργάνων»

Για όποιον δεν γνωρίζει περί τη στάση της (διοικούσης) Εκκλησίας για την δωρεά οργάνων ή καλύτερα για την επανάσταση των Αρχιερέων μας εναντίον του θελήματος του Θεού, καταθέτουμε ενδεικτικά δύο μαρτυρίες και μάλιστα επισκόπων. Μία του Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμου, και μία του Μεσογαίας Νικόλαου.

Α. Ο Αλεξανδρουπόλεως είπε τα εξής: «Όπως πρωτοστατούμε (ενν. η Εκκλησία της Ελλάδος) στην προσπάθεια της αιμοδοσίας, του μυελού των οστών, ακόμα και στη δωρεά οργάνων, να πρωτοστατούμε και σ’ αυτό το θέμα (ενν. στον  εμβολιασμό). Όσο στην αρχή δυσκολευτήκαμε να πάρουμε μια τέτοια απόφαση, στο τέλος και ο Αρχιεπίσκοπος και οι Μητροπολίτες και η Σύνοδος, με δυνατά κείμενα, παρακίνησαν [τον λαό] σε κάτι τέτοιο.» [5].

Β΄. Ο Μεσογαίας στο ερώτημα: «Στις μέρες μας πολλοί συνάνθρωποί μας κερδίζουν το δικαίωμα στη ζωή μέσω της δωρεάς οργάνων. Ποια είναι η προσωπική άποψή σας επί του θέματος και ποια… της Εκκλησία γενικότερα;», απάντησε ως εξής: «Η άποψή μου ταυτίζεται με την επίσημη άποψη της Εκκλησίας… Συνοπτικά λοιπόν η θέση της Εκκλησίας είναι ότι δεν είναι αποτρεπτική, να λέει ότι αυτό δεν είναι καλό πράγμα. Δεν μπορεί να είναι προτρεπτική, να το κάνετε όλοι σας, διότι είναι τόσο λεπτό το θέμα του θανάτου και της ζωής. Μπορεί όμως να χρησιμοποιήσω τη λέξη… επιτρεπτική. Δηλαδή όποιος το θέλει, είναι πολύ ωραίο πράγμα, να το κάνει. Η δωρεά των οργάνων είναι δωρεά ζωής, που είναι ένα από τα λίγα πολύ καλά ανθρώπινα πράγματα που μας έχει δώσει η σύγχρονη τεχνολογία. Άρα η θέση είναι θετική.» [6].

ΔΙΔΑΓΜΑ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ

Αδελφοί, η «επιτρεπτική» στάση της διοικούσης Εκκλησίας της Ελλάδος (δηλαδή των εν ενεργεία ιεραρχών μας) για τη δωρεά οργάνων είναι μία αιρετική στάση και κατ’ ουσία μία ακόμη επανάσταση εναντίον του Νομοθέτου Θεού («γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ»), και εναντίον του σωτήριου έργου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού που σαρκώθηκε, έπαθε, πέθανε πάνω σ’ έναν φοβερό Σταυρό και ετάφη , Αναστήθηκε και Αναλήφθηκε (εν σώματι) στους ουρανούς. Ο άγιος και ισαπόστολος Κοσμάς ο Αιτωλός τονίζει: «Ανίσως και δεν εθάπτετο πρώτον εις τον τάφον ο Χριστός μας, δεν μας επότιζε την ζωήν την αιώνιον και την ανάστασιν.»…

Η μη «αποτρεπτική» θέση της Εκκλησίας απέναντι στις μεταμοσχεύσεις ζωτικών (μονών) οργάνων καθιστά ενόχους και συνένοχους σε φόνο, όλους τους αρχιερείς μας (εφόσον κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει διαφοροποιήσει δημόσια τη θέση του). Δεν είναι δυνατόν να παραχωρείτε στον πιστό δικαίωμα επιλογής στο θέμα της ταφής. Η ΕΝΤΟΛΗ είναι σαφής: «γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ» (Γεν. γ',19).  

Αλήθεια, οι ιεράρχες των ημερών μας όταν ακούνε τον αναγνώστη να αναγινώσκει τον «Οίκο» του Όρθρου του Σαββάτου προ της Πεντηκοστής, κατανοούν το μέγεθος της πτώσης και της αποστασίας τους από την Ιερά Παράδοση (της ορθοδόξου Εκκλησίας) περί της φροντίδας των νεκρών εν τω Χριστιανισμώ; («οἱ βροτοὶ οὖν ἐκ γῆς διεπλάσθημεν, καὶ εἰς γῆν τὴν αὐτὴν πορευόμεθα, καθὼς ἐκέλευσας ὁ πλάσας με καὶ εἰπών μοι· Ὅτι γῆ εἶ, καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ»!)

Αλήθεια,   ΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΞΕΚΛΙΝΑΝ ΕΙΣ ΑΙΡΕΣΗ Ή ΟΧΙ;

Και πάλι, ΧΕΡΙΑ ΠΟΥ ΣΤΑΖΟΥΝ ΑΙΜΑ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΤΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΑΙΜΑΚΤΟ ΘΥΣΙΑ;

 

Αντί επιλόγου

«Είναι μερικοί – μερικοί, οπού έχουν τον διάβολον εις την καρδίαν των και λέγουν πως δεν είναι ανάστασις και δεν είδατε καμμίαν φορά να αναστηθή κανένας άνθρωπος. Όλοι οι άνθρωποι οπού είναι εδώ, προτού να γεννηθούν, δεν ήσαν αποθαμένοι; Καθώς ηδυνήθη ο Κύριος και μας ανέστησεν από την κοιλίαν της γης. Η κοιλία της μητρός μας και ο τάφος τί διαφέρει; Δεν βλέπομεν φανερά την ανάστασιν; Όταν κοιμώμεθα, δεν είμεθα ωσάν αποθαμένοι; Ο ύπνος τι είναι; Μικρός θάνατος, και ο θάνατος μεγάλος ύπνος. Και καθώς το σιτάρι οπού πίπτει εις την γην, ανίσως και δεν βρέχη να σαπηθή να γίνη ωσάν χυλός, δεν φυτρώνει, έτσι και ημείς οπού αποθνήσκομεν και θαπτόμεθα εις την γην. Ανίσως και δεν εθάπτετο πρώτον εις τον τάφον ο Χριστός μας, δεν μας επότιζε την ζωήν την αιώνιον και την ανάστασιν. Δεν βλέπετε φανερά τα χόρτα πώς τα ανασταίνει ο Θεός από την γην κατ’ έτος; Γνώσιν δεν έχομεν, χριστιανοί μου, να στοχασθώμεν τα πάντα. Όλα μας τα εχάρισεν ο Θεός. Όθεν διά το παρόν, αδελφοί μου, σας παρακαλώ να ειπήτε και δι’ όλους τους αποθαμένους τρεις φοράς: Ο Θεός συγχωρήσοι και ελεήσοι αυτούς.» (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός Διδαχές / Διδαχή Δ') [7].

 

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ (Αναγνώστης)

Πτολεμαΐδα 13 Ιουνίου 2020



Πηγή:

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ