Δευτέρα 8 Μαρτίου 2021

«ΣΑΣ ΘΕΛΩ ΣΥΝΕΡΓΑΤΑΣ ΜΟΥ, δια να συνεχίσετε με πλήρη επίγνωσιν το έργο μου» (Ιωαν.ΙE’15)

«ΣΑΣ ΘΕΛΩ ΣΥΝΕΡΓΑΤΑΣ ΜΟΥ,  δια να συνεχίσετε με πλήρη επίγνωσιν το έργο μου» (Ιωαν.ΙE’15)

Ποιοί όμως θα γίνουν συνεργάτες του Θεού;

Αλλού μας λέει:

«Το να υπηρετούμεν τον Κύριον είναι καθήκον όλων μας», μας υπενθυμίζει ότι έχουμε καθήκον ,αλλά ποιούς εννοεί με το «όλων μας»; Μας το διευκρινίζει αλλού:

«Αυτά δε που σας λέγω ,τα λέγω δι’ όλους τους μέχρι της δευτέρας παρουσίας μου χριστιανούς…» (Μαρκ.ΙΓ΄37)

Εδώ θέλει προσοχή ,διότι ενανθρωπίστηκε, δίδαξε ,πιστοποίησε δια των θαυμάτων την Θεότητά Του για να σώσει όλον τον κόσμο, πλην όμως «η Πίστη (προς Αυτόν) δεν θα γίνει αποδεκτή από όλους, αλλά μόνο από τις καλοπροαίρετες ψυχές..» οι οποίες θα μετανοήσουν, θα κατηχηθούν Ορθά ,θα εξομολογηθούν όπως αρμόζει, στη συνέχεια θα βαπτιστούν (αν δεν έχουν) και μετά εντάσσονται στην Εκκλησία του Χριστού.

Γίνονται μέλη Αυτής, τουτέστιν Χριστιανοί. Δηλαδή παίρνουν το όνομα του Πατρός τους, του εξαγοράσαντός των, με πλήρη συναίσθηση και επίγνωση!

Μετά απ’ όλα αυτά και αφού έχουν υποστεί την ανάλογη κατήχηση (το επαναλαμβάνουμε), η κάθε καλοπροαίρετη ψυχή που έχει Θείο ζήλο ,από μόνη της αισθάνεται την υποχρέωση της άσκησης του καλού αγώνα.

Να λοιπόν ,ποιούς εννοεί λέγοντας «είναι καθήκον όλων μας», εννοεί τους φέροντας αξίως το όνομά Του, τους χριστιανούς!

Αυτούς θέλει συνεργάτες Του, δια να συνεχίσουν με πλήρη επίγνωση το έργο Του. Επαναλαμβάνουμε ,δι’ όλους τους μέχρι της δευτέρας παρουσίας Του, χριστιανούς.

Αυτοί άλλωστε θα γίνουν μιμητές του Θεού, ως γνήσια τέκνα Του.

«Γίνεσθε ουν μιμηταί του Θεού ως τέκνα αγαπητά»(Εφ.Ε1΄)

Αυτοί θα είναι οι συγκληρονόμοι, από Πατέρα σε υιόν, σε υιόν, σε υιόν.

Εδώ λοιπόν χρήζει διευκρίνισης ποιός είναι πραγματικά Χριστιανός και όχι ποιός είναι κατ’ όνομα, γιατί μας λέει ότι:

«Εκείνος που λέει, ευρίσκομαι εις στενήν γνωριμίαν και οικειότητα με Αυτόν, και συγχρόνως, δεν τηρεί τας Εντολάς Του, είναι ψεύστης και δεν υπάρχει μέσα εις τον άνθρωπον αυτόν η Αλήθεια (δηλαδή ο Θεός ).» (Α’Ιωαν.β’4)

Βεβαίως, χωρίστηκαν από τους χριστιανούς οι ψεύστες αιρετικοί κρατώντας μόνο το όνομα, μας το λέει ξεκάθαρα «από ημάς τους χριστιανούς, εχωρίσθησαν και εβγήκαν έξω της Εκκλησίας. Αλλά δεν ήσαν πράγματι από ημάς, δεν ήσαν ποτέ μέλη γνήσια της Εκκλησίας… αλλ’ έφυγαν και εβγήκαν από την Εκκλησίαν, δια να μη μείνουν κρυμμένοι, αλλά δια να φανερωθούν, ότι όλοι τους δεν είναι από ημάς…» (Α’Ιωαν.β’19.)

Προσέξτε τί μας λέει, ότι έφυγαν και εβγήκαν από την Εκκλησίαν.

Είναι δηλαδή εκτός Εκκλησίας οι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ.

Ας προσέξουν, όσοι λένε ότι «εμείς είμαστε στην Κιβωτό ή ότι εμείς δεν φεύγουμε από την Εκκλησία».

Ποιά Εκκλησία;

Είναι ΕΚΤΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ οι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ(!!) και όσοι τους ακολουθούν ,είναι και αυτοί (!!) εκτός Εκκλησίας, γι’αυτό επιβάλλεται η έρευνα των Γραφών ώστε να γνωρίζω πότε είμαι ΕΝΤΟΣ της Εκκλησίας και πότε κινδυνεύω να είμαι ΕΚΤΟΣ! Πρέπει να γνωρίζω τα δικαιώματά μου, αλλά και τις υποχρεώσεις μου.

Οι ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ κακώς ονομάζονται χριστιανοί. Δεν είναι χριστιανοί, είναι όργανα του ΔΙΑΒΟΛΟΥ μας λέει το Ευαγγέλιο.

Επειδή όμως κράτησαν ακατήχητο το ποίμνιο ,λόγω αναξιότητας ,τώρα καλούμαστε να μάθουμε σε χρόνο μικρό, αυτά που θα έπρεπε να ξέραμε εδώ και χρόνια, γι’αυτό και δυσκολευόμαστε!

Επομένως, η λέξη «χριστιανός» όπως προαναφέρθηκε θέλει διευκρίνιση, καλό θα είναι λοιπόν, όταν αναφερόμαστε σε αυτό το όνομα να προσθέτουμε και το «επίθετό του», δηλαδή το ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ χριστιανός!

Έτσι θα προσδιορίζεται η δόξα του Θεού και η δική μας προέλευση ως τέκνα Θεού, από τα τέκνα του διαβόλου.

«Εκείνος, που επιμένει εις την αμαρτίαν, κατάγεται από τον διάβολον και έχει σχέσιν και στενή γνωριμίαν με τον διάβολον… διότι με πείσμα πολύ,αμαρτάνει…»(Α’Ιωαν.γ’8.)

«Το ίδιον και εκείνος που δεν αγαπά τον αδερφόν του χριστιανόν, δεν είναι παιδί του Θεού. Αυτό είναι το διακριτικόν γνώρισμα, με το οποίον γίνονται εις όλους φανερά τα παιδιά του Θεού και τα παιδιά του διαβόλου…»(Α’Ιωαν.γ’10)

Είδαμε αδερφοί μου, ποιούς ονομάζει ο Θεός γνήσια ,αγαπητά τέκνα Του;

Τους μιμητές Του, τους οποίους θέλει και συνεργάτες Του για να συνεχίσουν το έργο Του, με πλήρη επίγνωση.

Δεν θέλει συνεργάτες αυτούς που άλλα τους λέει να κάνουν και άλλα κάνουν.

Δεν θέλει συνεργάτες που θα βάζουν το δικό τους θέλημα και ως επακολούθημα θα καταντήσουν αιρετικοί –κατά τον Αγ. Ισαάκ τον Σύρο-, όπως και έγινε με τους σημερινούς ΠΑΝ-ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ που συγκρίνουν τα ασύγκριτα και «σαλεύουν» οι μωροί ,τα απαρασάλευτα!

Όσοι αυθαίρετα και με θράσος θέλουν να γίνουν συνεργάτες του Θεού «χωρίς να είναι από τον Θεόν και δεν έχουν αναγεννηθεί από Αυτόν… οδηγούνται από το πνεύμα του διαβόλου που οδηγεί εις την πλάνην.» (Α’ Ιωαν.δ’6.)

«Δι’αυτό διδάσκουν σύμφωνα με το πνεύμα του κόσμου και ο κόσμος τους ακούει και τους δέχεται.» (Α’Ιωαν.δ΄5)

«Θέλουν να παρουσιάζονται ως διδάσκαλοι του Νόμου και δεν καταλαβαίνουν ούτε εκείνα που λέγουν..» (Α’Τιμ.α’7).

«Και δια τούτο θα παραχωρήσει ο Θεός να τους έλθει ενέργεια πονηρά, που θα τους σπρώχνει εις την πλάνην, δια να πιστεύσουν ούτοι εις το ψεύδος.» (Θεςς. Β’,β’11.)

«Παραβιάζουν δηλαδή και αθετούν και περιφρονούν ούτοι τον Νόμον του Θεού. Και η αμαρτία είναι η επανάστασις κατά του Νόμου και του θελήματος του Θεού. Αλλ’αποτελεί η αμαρτία και ανατροπήν του έργου του Χριστού.» (Α’Ιωαν.γ’4)

Γι’αυτό πρωτίστως ,χρειάζεται η απομάκρυνση από την αμαρτία, δηλαδή η κάθαρση. Ο Κύριος θέλει συνεργάτες να συνεχίζουν το έργο Του, δεν θέλει - δήθεν συνεργάτες - για να ανατρέπουν το έργο Του ( δηλαδή... αιρετικούς).

Αυτούς θα τους αφανίσει!

Στο μεταξύ ξεχωρίζει τους δίκαιους και πιστούς, «..ο δίκαιος θα ζήσει και θα σωθεί ,δια της Πίστεως.»

«Παιδάκια μου, ας μη σας πλανά κανείς, οσονδήποτε πιθανά κι αν φαίνωνται τα επιχειρήματά του. Η Αλήθεια είναι αυτή: εκείνος, που εξασκεί εις τον βίον του την δικαιοσύνην και την αρετήν είναι δίκαιος, όπως και ο Ιησούς είναι δίκαιος, και μόνος αυτός έχει γνωρίσει τον δίκαιον Ιησούν και είναι ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ.» (Α’ Ιωαν.γ’7.)

Εκείνους θέλει συνεργάτες ο Κύριος, τους καθαρούς και αγαθούς τη ψυχή, τους δίκαιους ,τους πιστούς άχρι θανάτου. Σε αυτούς και μόνο μπορεί να εμπιστευτεί την εργασία της Αμπέλου ο Θεός, το τόσο ιερό και σωτηρειώδες έργο Του.

Εξ’ όλων αυτών, συμπεραίνουμε και αμφισβήτηση δε χωράει ,ότι

πρώτα η μετάνοια που προέρχεται από τη σύγκριση, πώς ήμουν και πώς κατάντησα (άσωτος υιός) ή γιατί να είμαι σε αυτά τα χάλια και κάποιοι να είναι χαρούμενοι και φωτεινοί, μολονότι είναι «κατώτεροι»; (παλαιοί και νέοι ειδωλολάτρες που εισέρχονται στις κατακόμβες και βαπτίζονται). Ή ερευνώντας τις Γραφές που λουσμένες θείας χάριτος ,ενεργούν στις καλοπροαίρετες πάντα ψυχές.

Στέλνει ο Θεός συνεχώς, ευκαιρίες από αγάπη. Η ψυχή όμως τις λαμβάνει;

Άκρως δυνητικό!

Αν θέλει! Αν καταλάβει! Αν υπερισχύσει το καλό..!

Μετά έρχεται ,άλλοτε γρήγορα,άλλοτε αργά και άλλοτε πάλι δεν έρχεται ποτέ η ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΤΗΤΑΣ που κάνει την ψυχή να μισήσει και να σιχαθεί την αμαρτία αποστρεφόμενη δια παντός αυτήν!

Μετά έρχεται ο ΖΗΛΟΣ ΓΙΑ ΚΑΘΑΡΣΗ, ανάλογα με το μέτρο της αποστροφής και του μίσους προς την αμαρτία, που σκοπό έχει την προετοιμασία «καθαρότητας και ανθεκτικότητας του σκεύους», ώστε να αναπαυτεί μέσα σ’αυτό (μέσα σ’αυτήν την τόσο ταλαιπωρημένη ψυχή) το

Άγιο Πνεύμα, που θα οδηγεί την ψυχή στην κάθε εργασία που θα της ανατίθεται.

Τότε αγαλλιάζει η ψυχή ακολουθώντας εκουσίως τις Εντολές και ως κατοικητήριο πλέον του Αγίου Πνεύματος έχει μέσα της και τον Πατέρα και τον Υιόν.

Έκτοτε οι αρετές εδραιώνονται, μεταξύ των οποίων και το ανδρείο φρόνημα, το οποίο δεν είναι τίποτ’ άλλο από τη δύναμη της ψυχής να αντιτάσσεται σε κάθε κακό (αμαρτία) και το πλήθος αυτών 298 κατά τον Άγιο Πέτρο τον Δαμασκηνό.

Όταν δε ,πρόκειται για την προστασία της Εκκλησίας του Χριστού η ψυχή έχοντας και ανδρείο φρόνημα «λύνει αν χρειαστεί το θηρίο που έχει φυλακισμένο στο στήθος της.»

(Αυτά λένε οι Πατέρες, εγώ σας τα μεταφέρω.)

 

Βεβαίως, δεν απουσιάζει πριν, και μετά ακόμα περισσότερο, η λυσσαλέα μάχη κατά μέτωπο με «αυτόν» που σε είχε και σε έχασε.

Το αποτέλεσμα…(;) κάρβουνο ο πονηρός κατά την εφαρμογή του 2ου σχεδίου του να σε φοβίσει. Γρηγορεί συν Θεώ η ψυχή, αναμένοντας το 3ο στάδιο της επίθεσης, εκ δεξιών που είναι και το πιο ύπουλο. Οι δε επιθέσεις σε κάθε στάδιο αναρίθμητες, μας φωτίζει ο Μέγας Αντώνιος!

Μεγάλη η χάρη του!

 

Πολλές φορές όμως…(…)

Ας έρθει μετά ο «ειδικός» να μας αιτιολογήσει και όχι να περιγράψει το αποτέλεσμα που γνωρίζει ακόμα και ο μη ειδικός, γιατί προέκυψε το αιφνίδιο γεγονός ,ενώ όλοι «οι μηχανισμοί ήταν.. σούπερ.»

Άντε τώρα να εξηγήσεις το «όνειρο». Και να ‘ταν μόνο αυτό;

Μόνο ο Θεός ξέρει..!

Δύσκολες ερμηνείες, όχι όμως και αδύνατες, όσο επιτρέπει ο Πατέρας να μάθει το παιδί.

Συνιστώ να το αφήσουμε στη διάθεση του Πατρός και όχι να το επιδιώκουμε εμείς.

Δεν αρκεί η μετάνοια, δεν αρκεί η κάθαρση της ψυχής και μετά «καθεύδειν» μακριά από τις υποχρεώσεις.

«Εις την προθυμίαν και τον ζήλον, που απαιτείται δια κάθε έργον Θεάρεστον, να μη είσθε δυσκίνητοι και οκνηροί..»(Ρωμ.ΙΒ’11).

Αλίμονο αν παραμείνουμε μόνο στη μετάνοια! Και τ’ άλλα;… (ποιός θα τα κάνει;)

Δεν αρκεί μόνο να είσαι δίκαιος, πρέπει να είσαι και πιστός ..έτσι μας λέει στις Εντολές, «Ο δίκαιος θα ζήσει και θα σωθεί, δια της Πίστεως.»

Εντολή Κυρίου είναι και αυτή: «Γίνεσθε ουν μιμηταί του θεού ως τέκνα αγαπητά».

Αν τότε που ο Κύριος μας είπε «φεύξονται των αλλοτρίων την φωνήν», να φύγουμε δηλαδή, μακριά από τους αιρετικούς ,ψεύτες ,απατεώνες, εχθρούς του που ως άλλοι λύκοι κατασπαράζουν το ποίμνιο και που οι αιρετικοί ήσαν σχετικά ολίγοι, σήμερα που οι αιρετικοί είναι τόσοι, που πλέον δεν αριθμούνται, τί θα πρέπει να πράξουμε;

Πώς θα εργαστούμε στο έργο του Κυρίου όταν συμπορευόμαστε ευρισκόμενοι πλησίον εκείνων που αντιστρατεύονται το έργο Του, ακολουθώντας μάλιστα την πίστη τους δια της μνημόνευσης;

«Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς μιμεῖσθε τὴν πίστιν.»( Εβρ.ΙΓ’7) (Περί του τι σημαίνει: «ΜΝΗΜΟΝΕΥΩ»)

Φτάσαμε μάλιστα να μην τους ονομάζουμε αιρετικούς για να τους επιτρέψουμε να ενωθούν μαζί μας! Άπαγε της μεγάλης βλασφημίας!

Να προσέχουμε, να προσέχουμε, να προσέχουμε !

Ας ανοίξουμε τις Γραφές και ας μελετάμε ερευνώντας τα βαθιά νοήματα και αν σκοντάφτουμε να τρέχουμε μόνο σε πνευματικούς και όχι σε ψευδοδιδασκάλους.

Η Αλήθεια δε μερίζεται, ο Λόγος του Θεού δεν αλλοιώνεται .

«Πλήν ο έχετε κρατήσατε άχρις ου αν ήξω» (Αποκ.Β’25)

«Όστις θέλει..» Άκρως δυνητικό!

Και άκρως ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ για όποιον θέλει να συναριθμηθεί -συν Θεώ-μεταξύ των συνεργατών Του!

«Τα όπλα» δεν τα καταθέτουμε ποτέ, μέχρι να βγει η ψυχή από το σώμα.

Το καταλάβαμε αυτό; Ή μιλάμε στον αέρα;

«Υψώσατε, μη φοβηθείτε!» (Ησαΐου)

«..Ο Θεός δεν μας έδωκε Πνεύμα δειλίας ,ώστε να μας φοβίζουν αι απειλαί και οι διωγμοί..» (Τιμ.Β’,α’7.)

Αν ο Ορθόδοξος Χριστιανός δεν κατορθώσει να γίνει «παλικάρι, πνευματικός κομάντο», θα ερωτηθεί ωρισμένως… :

«Δεν σας είπα να γίνετε μιμητές Μου; Εγώ ετοίμασα φραγγέλιον όταν έπρεπε, εσείς γιατί δεν με μιμηθήκατε όταν έπρεπε; Εγώ σταυρώθηκα από τους εχθρούς Μου, που είναι και δικοί σας εχθροί, για να σας σώσω, επειδή σας αγαπάω, εσείς τί κάνατε για Εμένα; Τόσο πλανηθήκατε, ώστε να μην ξεχωρίζετε τους σταυρωτές Μου; Τους μνημονεύετε κιόλας;»

Μετά; …Μετά θα είναι αργά !

Κόντρα στον άνεμο των παθών, των αιρέσεων και της Ν.Τ.Π., που θα φέρουν το βδέλυγμα και το σίχαμα , με τη σύμπραξη των οργάνων τους, αιρετικών ,και εμείς θα τους «σημαδεύουμε» εξευτελίζοντάς τους.

«Καλή φώτιση και αρχή μετάνοιας»…

..και καλή ολοκλήρωση όλων των σταδίων ,γιατί θα μας «φάνε» οι αιρετικοί και θα είμαστε εξ’ ολοκλήρου υπεύθυνοι κάνοντας μία τρύπα στο νερό, ασχολούμενοι μόνο με τη μετάνοια, χάνοντας το ανυπέρβλητο μεγαλείο της σπουδαιότερης συνεργασίας Του, την προστασία της συγκληρονομίας Του.

«Ει ο Θεός μεθ’ημών, ουδείς καθ’ημών!»

 

Με εν Χριστώ αγάπη και ενδιαφέρον

Γεώργιος Φλώρος



ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ